punkt oporu "Przeczyce"

pododcinek "Przeczyce"



W perspektywie zagrożenia aglomeracji Śląskiej przez szybkie ataki jednostek pancernych lub zmotoryzowanych od strony skrzydeł, poprzez Tąpkowice, zapadła decyzja o rozbudowie fortyfikacji stałych w tym kierunku. Przeprowadzono pod koniec 1938 prace planistyczne, wyznaczyły przebieg dalszych fortyfikacji od wsi Niezdara przez Tąpkowice i dalej przez Nowa Wieś i Toporowice. Budową fortyfikacji w tym rejonie miała nadal kierować Komisja Robót nr 23.


Pokaż Punkt oporu "Przeczyce" na większej mapie

W momencie wybuchu wojny pododcinek "Przeczyce" znajdował się jedynie we wstępnej fazie budowy. Gromadzono materiał budowlany, przygotowywano wykopy, wylano, co najmniej dwie płyty fundamentowe. Niestety, do czasów współczesnych zachowała się jedynie jednie dwie płyty fundamentowe, ponieważ jeszcze w czasie wojny, w tym rejonie, Niemcy wznieśli fragment swojej linii obronnej "b-2" niszcząc częściowo pozostałości polskich robót fortyfikacyjnych. Dalszych zniszczeń dokonały ostre walki z Armią Czerwoną w 1945 roku oraz postępująca po wojnie zabudowa terenu. Badania terenowe przeprowadzone kilkanaście lat temu przez J. Sadowskiego, A. Brysia i K. Mrówkę ujawniły dwa fundamenty. Kontynuacja badań nad fundamentami była poczyniona w ostatnich latach przez Macieja Wszelakiego, Łukasza Drzensle oraz św. pamięci Andrzeja Drozdowskiego.

Do dziś zachował się jedynie ten oznaczony, jako f. Z przeprowadzonych badań terenowych wynika, że konstrukcyjnie mógł przypominać obiekt wzniesiony w Niezdarze o numerze 3 lub 8. Długość całkowita ściany czołowej wynosi ok. 16 m, co stawia go wśród większych schronów budowanych na Śląsku. Odsłonięcie szybów pod kopuły pancerne pozwoliło ocenić, że schron miał zostać wyposażony w standardowa kopułę bojowa np. model 1938 oraz kopułę obserwacyjna.



Fundament (f1 na mapie)





 
Design - d4u.pl