Grupa bojowa "Kłodnica"

Grupa bojowa "Kłodnica"



Samodzielna grupa bojowa powstała na wzg.291 niedaleko miejscowości Kłodnica, przy drodze między Rudą Kochłowice a Halembą. Taktycznie należała do sektora "Radoszowy" i stanowiła jednocześnie odcinek łącznikowy z p.o. "Szyb Artura". Głównym zadaniem była osłona dróg prowadzących przez Kochłowice i Radoszowy do Katowic oraz osłona rejonu przemysłowego przed ewentualnym uderzeniem oskrzydlającym. Schrony powstały w sezonie budowlanym 1937 pod nadzorem mjr. Biesiekierskiego, a prace wyposażeniowe trwały aż do wybuchu wojny i nie wszystkie ukończono. Obsadę stanowiła 6 kompania ckm (dow. kpt. Bogdan Pudykiewicz) IV batalionu ckm (fortecznego) 73 pp pod dowództwem mjr. Władysława II Wierzbickiego, zakwaterowana w koszarach mieszczących się w p.o "Radoszowy". Doskonałe umiejscowienie obrony docenili Niemcy rozmieszczając na całym wzgórzu system obrony przeciwlotniczej oparty na armatach 88 mm. Do dziś cała okolica przeorana jest przeplatającymi się fortyfikacjami ziemnymi zarówno polskimi z 1939 roku jak i niemieckimi z późniejszego okresu wojny.





Schron bojowy Nr 70 (1 na mapie)

N 50°14'37,45" E 18°53'04,66"



Ciężki schron bojowy wykonany w klasie odporności "D", wyposażony w pancerną kopułę bojową, wyprodukowaną przez korporację Wspólnota Interesów (syg. W.I. 22/28$). Jego uzbrojenie stanowiły trzy ckm-y i 2-3 rkm-y. Jak większość obiektów budowanych w latach 1937-38, nosi ślady prac poprawiających niezbyt udaną konstrukcyjnie wentylację podłogową (ręcznie wykuwane nowe otwory wentylacyjne), jak również otwory do montażu pieca, którego pierwotnie nie przewidywano. Obiekt w trakcie dewastacji przez zbieraczy złomu. Zachowały się zdekompletowane pancerze strzelnic oraz układ ziemny. W czołowym nasypie zachowana zrzutnia łusek kształcie studzienki.







Schron bojowy Nr 71 (2 na mapie)

N 50°14'33,38" E 18°53'12,25"



Ciężki schron bojowy wyposażony w pancerną kopułę obserwacyjną mod.36 (ZO N1937 986/61) oraz półkopułę bojową ckm (W.I. 104/25$). Powstał w klasie odporności "D". Uzbrojenie stanowiły 3 ckm-y (jeden w półkopule, 2 za dużymi tarczami pancernymi co nie jest typowym rozwiązaniem w konstrukcjach z 1937 roku) i 1-2 rkm. Obiekt posiada rury do łączności optycznej skierowane najprawdopodobniej na schron nr 4 na mapie. Obiekt ten również nosi ślady późniejszych przeróbek związanych między innymi z montażem gazoszczelnego pieca grzewczego. Wlot powietrza znalazł się poniżej poziomu gruntu, umieszczono go więc w studzience obmurowanej cegłami. Schron zachowany w dobrym stanie, choć nosi ślady działalności zbieraczy złomu.







Obiekt pozorny Nr 74 (3 na mapie)

N 50°14'34,78" E 18°53'21,08"



Dobrze zachowany obiekt pozorny znajduje się w głębi lasu pośród linii okopów. Posiada imitację wejścia głównego i wyjścia ewakuacyjnego. Nie tylko forma ale również numeracja - kolejny numer obiektu ciężkiego, miały sugerować istnienie w tym miejscu schronu bojowego.







Schron bojowy Nr 73 (4 na mapie)

N 50°14'37,15" E 18°53'25,77"



Ciężki schron bojowy wybudowany w klasie odporności "D", posiada pancerną kopułę obserwacyjno - bojową (W.I. 118/35$). Jego uzbrojenie stanowiła armata p.panc wz.36, 3 ckm-y oraz 2-3 rkm-y. Obiekt w bardzo złym stanie, nosi ślady ostrzału i detonacji materiałów wybuchowych zarówno na zewnątrz jak i w środku obiektu. Ułatwiło to złodziejom rozkuwanie ścian i wycinanie zbrojenia. Zachowała się kopuła pancerna, nasypy ziemne i resztki zapór przeciwpiechotnych w okolicznej trawie.







Schron bojowy Nr 75 (5 na mapie)

N 50°14'44,32" E 18°53'45,05"



Schron bojowy wybudowany w klasie odporności "D", wyposażony w pancerną kopułę obserwacyjno - bojową (sygnatura W.I. 27/32$). Jego uzbrojenie stanowiły 3 ckm-y i 1-2 rkm-y. Od paru miesięcy na obiekcie trwają intensywne prace zmierzające do jego odnowienia i udostępnienia jako izba muzealna. W wyniku tych prac odsłonięta została płyta detonacyjna z zachowanymi fragmentami zapór przeciwpiechotnych. Na ścianie pod okapem strzelnicy odsłonięte zostały fragmenty farbomaskowania. Z dużą starannością właściciel odtwarza brakujące fragmenty wyposażenia takie jak tarcze pancerne, czy krata forteczna. Tempo prac daje nadzieję, że jeszcze w tym roku (2007) schron zostanie udostępniony.







Komora (k na mapie)

N 50°14'35,97" E 18°53'13,10"



Niedaleko schronu 2, wśród plątaniny okopów znajduje się betonowa komora. Ze wstępnych ustaleń wynika, że może to być jedno z 6 umocnionych stanowisk moździerza 81 mm wz.31. Informacja wymaga jednak jeszcze sprawdzenia, jak i konieczne jest odszukanie pozostałych stanowisk.








Źródła:
1. Meldunek Kierownika Robót nr 23, plk. Jerzego Sochockiego z 20.11.1937 r. do inspektora armii gen. dyw. inż. Leona Berbeckiego, Centralne Archiwum Wojskowe, Akta BJ, GISZ I, 302.4.2113.
2. P. Skupień, Odcinek od Rudy Śląskiej - Goduli(...) do Radoszowych, [w:] Fortyfikacje Obszaru Warownego "Śląsk". Historia, Przewodnik, red. D. Pietrucha, Piekary Śląskie 2006.
3. Własne badania terenowe.
 
Design - d4u.pl